Wyrażane emocje

W przeciwieństwie do hipotez przedstawionych w poprzedniej części rozdziału jedna z linii badań psychospołecznych dostarczyła przekonujących dowodów na to, w jaki sposób interakcje rodzinne mogą wpływać na przebieg schizofrenii, a w szczególności na skłonność pacjentów do zapadania na kolejne epizody choroby. Jak twierdzą Vaughn i Leff (1976), wyrażane emocje (EE) to termin stosowany do opisania krytycyzmu i negatywnych uczuć wyrażanych czasem przez krewnych pacjenta wobec osoby chorej na schizofrenię. Niezależnie od objawów ludzie wychodzący ze schizofrenii, którzy mieszkają w domach o nasilonym poziomie wyrażanych emocji, częściej przeżywają nawroty niż osoby z domów, gdzie jest ono niewielkie (Stirling i in., 1993). Wydaje się, że jest to efekt narażenia, ponieważ więcej kontaktów (inaczej mówiąc, więcej godzin na tydzień spędzonych razem) zwiększa ryzyko powrotu choroby. Jednak leki przeciwpsychotyczne przynoszą odwrotny efekt, chroniąc przed szkodliwym wpływem wysokiego poziomu wyrażanych emocji.
Wykorzystując tę informację, psychologowie stworzyli formę terapii rodzinnej, w której krewnym przejawiającym silne emocje pokazuje się, jak zredukować ich poziom. Wyniki tych badań interwencyjnych dowodzą, że terapia rodzinna, nakierowana na rodziny o wysokim poziome wyrażanych emocji, może prowadzić do znacznego obniżenia współczynnika powrotu choroby (Hogarty i in., 1991). Terapia polega na udzielaniu praktycznej pomocy, informowaniu, lokalizowaniu i rozwiązywaniu problemów oraz redukcji stresu.

Dodaj komentarz