WYNIKI

psychologia-inwestycji

Projekt badania pozwala odróżnić rezultaty odnoszące się do rzetelności od tych, które odnoszą się do trafności. Rzetelność międzynarodowego pilotażowego badania schizofrenii wymagała dużej liczby pacjentów, z którymi dwóch klinicystów niezależnie przeprowadzało wywiady. Następnie klinicyści ci stawiali niezależne diagnozy. W sumie przebadano w ten sposób stu dziewięćdziesięciu pacjentów, a klinicyści zgadzali się co do stu trzydziestu jeden spośród nich (69%). Chociaż ta rozbieżność może wydawać się bardzo wysoka, zazwyczaj dotyczyła ona dyskusji na temat tej lub innej kategorii psychozy. Tylko w pięciu przypadkach niezgoda dotyczyła diagnozy psychotycznej czy niepsychotycznej. Dane pozwoliły też na rozważenie trzech różnych form trafności. Trafność treściowa została potwierdzona przez zgodny wzorzec objawów znalezionych u ośmiuset jedenastu pacjentów, co do których klinicyści się zgadzali. Najwyraźniejsze były objawy braku wglądu, podejrzliwość, myśli prześladowcze, urojenia i halucynacje. Trafność zbieżna została potwierdzona przez obserwację, że prawie dziewięćdziesiąt procent zdiagnozowanych przez klinicystów jako chorych na schizofrenię otrzymało tę samą diagnozę, kiedy zastosowany został komputerowy program diagnostyczny CATEGO. Trafność prognostyczna mogła zostać oceniona po publikacji badania przeprowadzonego po dwóch latach na podgrupie pięciuset osiemdziesięciu pięciu pacjentów (WHO, 1979). Ta część badania potwierdziła, że około jedna trzecia badanych mogła oczekiwać słabych wyników po dwóch latach, a oczekiwania te mogły być dużo bardziej optymistyczne dla innych zaburzeń psychicznych. Badanie po dwóch latach pokazało też redukcję objawów pozytywnych i coraz częstsze występowanie objawów negatywnych na tym etapie choroby.

Dodaj komentarz