Wczesne modele psychospołeczne

Druga stosunkowo trwała krytyka opiera się na opinii, że choroby psychiczne stanowią racjonalną reakcję na trudne do zniesienia okoliczności społeczne. Niektóre spośród tych idei naszkicowaliśmy w rozdziale 4., wskazując na to, że empiryczne poparcie dla każdej z nich jest niewielkie. Niemniej we wczesnych latach sześćdziesiątych te idee zostały podjęte przez grupę psychiatrów, prowadzoną przez Lainga, którego nie satysfakcjonowała ortodoksyjna psychiatria. Tak zwana grupa antypsychiatrii poszukiwała dowodów szkodliwych efektów życia rodzinnego, posługując się studiami przypadków. Opisano kilka spośród nich, by zilustrować „racjonalne” wycofanie się w schizofrenię, na które zdecydowały się jednostki w obliczu niemożliwych do zniesienia okoliczności domowych. Ponieważ choroby psychiczne uważano za stany tylko częściowo zależne od woli, stworzono leczenie koncentrujące się raczej na przeprowadzaniu jednostki przez to doświadczenie niż na zmianie zachowań poprzez podawanie leków. Te alternatywne metody leczenia obejmowały poradnictwo, grupy spotkaniowe i – szczególnie – terapię rodzinną. Stworzono społeczności terapeutyczne (warto tu przywołać angielską Kingsley Hall) jako alternatywy dla szpitali psychiatrycznych.

Dodaj komentarz