Teoria rodzinna

Inni komentatorzy zasugerowali, że schizofrenia jest sposobem myślenia i zachowania nabytym w dzieciństwie, zazwyczaj w rezultacie postaw, komunikacji i zachowania rodziców. Fromm-Reich- mann (1948) stworzył termin schizofrenogenna matka, by opisać osobę zimną, dominująca, manipulującą i wykazującą wyraźną tendencję do wzbudzania konfliktów w otoczeniu. Według Fromma- -Reichmanna matka o takiej osobowości nie potrafi okazywać normalnych uczuć swoim dzieciom, co może wywołać u nich trwały brak zaufania do innych ludzi i żal wobec nich, a w rezultacie doprowadzić do schizofrenii. Bateson i współpracownicy (1956) twierdzili, że schizofrenia jest skutkiem powtarzającego się narażenia na tak zwane podwójne wiązanie. Przez termin ten badacz rozumiał komunikaty wewnętrznie sprzeczne, które stawiają dziecko w sytuacji bez wyjścia.
Stanie się tak na przykład, gdy rodzice powiedzą dziecku, by poszło grać w piłkę w błotnistym ogrodzie, lecz jednocześnie pamiętało, że nie wolno mu się pobrudzić. Dziecko nie będzie miało możliwości zadowolić rodziców, bo jakkolwiek postąpi, narazi się na ich dezaprobatę.
Lidz i współpracownicy (1958) zasugerowali, że przyczyną schizofrenii są anomalie w związkach między rodzicami pacjentów. Aby opisać takie związki, naukowiec stworzył terminy nierównowaga (skew) i rozłam {schizm). Nierównowaga odnosi się do małżeństwa, w którym jedno z partnerów dominuje, a drugie ulega, a rozłam opisuje związek nacechowany emocjonalnym dystansem. Badacze stwierdzili, że z czasem takie dysfunkcjonalne wzorce interakcji będą psychologicznie szkodliwe dla dziecka, co w końcu może doprowadzić do jego zachorowania na schizofrenię.

Dodaj komentarz