Studium przypadku 7.2: Zespół stresu pourazowego

Trzydziestosiedmioletni Frank pracuje jako taksówkarz. Okoto pót roku temu, będąc w pracy, uczestniczył w wypadku, w którym kradzione auto z grupą nastolatków w środku uderzyło w jego taksówkę. Frank wyraźnie pamięta nadjeżdżający w jego stronę samochód i to, jak bezskutecznie próbował uniknąć kolizji. Wspomina wypadek jako bardzo stresujący, ponieważ dwaj chłopcy zginęli, a on musiał poddać się testowi na obecność alkoholu we krwi. Chociaż Frank bardzo się martwił wypadkiem, początkowo uważał, że całkiem dobrze sobie radzi. Jednak w ciągu ostatnich kilku miesięcy zauważył, że coraz więcej rozmyśla o tym zdarzeniu. Kilka razy dziennie wspomina je ze wszystkimi szczegółami; czuje się, jakby był tam znowu, wciąż ma przed oczami pasażera tamtego samochodu, który uderza w przednią szybę. Słyszy pisk hamulców i huk uderzenia. Zaczął mieć koszmary i trudności z zasypianiem. Czasem, by się uspokoić, wypija kieliszek whisky. To też go martwi, gdyż nie chce prowadzić po wypiciu alkoholu. Te trudności wpływają na jego pracę, sprawiają także, że nie jest teraz w stanie przejechać obok wypadku. Czasem udaje, że nie widzi klientów, by ich nie zabierać. Komentarz Frank przejawia podstawowe objawy zespołu stresu pourazowego. Pojawiają się u niego natrętne i silne wspomnienia, lęk i unikanie. Na szczęście jego lekarz skierował go do psychologa klinicznego, z którym Frank spotkał się kilka razy jako pacjent ambulatoryjny. Chociaż początkowo trudno mu było mówić o wypadku, zauważył, że możliwość opisania psychologowi swoich wspomnień i uczuć pomogła mu „zyskać dystans do wypadku”
wrócić normalnie do pracy.

Dodaj komentarz