Podejścia psychodynamiczne

Opierają się one na tezie, że nieświadome konflikty psychiczne, związane z nieakceptowalnymi impulsami seksualnymi lub agresywnymi, są szczególnie ważne w rozwoju lęku. Tłumienie
pragnienia, by zrobić coś społecznie nieakceptowalnego, prowadzi do napięcia. Napięcie z kolei dostarcza energii, która wyraża się jako lęk. Freud (1909) zasugerował, że fobie rozwijają się wówczas, gdy lęki koncentrują się na obiekcie, który symbolizuje konflikt, z jakim dany człowiek się mierzy. Wynika z tego, że lęk w fobii nie może się obniżyć, dopóki człowiek nie jest w stanie rozwiązać tego konfliktu. Freud zilustrował ten proces, odwołując się do przypadku „Małego Hansa”, chłopca, któremu lęki przed końmi uniemożliwiały wychodzenie z domu. Freud stwierdził, że lęk przed końmi odzwierciedlał nieświadomy lęk chłopca przed ojcem. Konflikt pojawił się, ponieważ chłopiec pragnął seksualnych stosunków z matką, wiedząc, że wywołałoby to złość ojca.
Dzięki tym poglądom możemy zrozumieć doświadczenie indywidualnego pacjenta, lecz dowody ograniczają się do relacji z psychoanalitycznych wywiadów z wybranymi pacjentami.

Dodaj komentarz