Podejścia poznawcze

Niektórzy psychologowie sugerowali, że określone „wzorce myślenia” mogą odgrywać ważną rolę w rozwoju zaburzeń lękowych. Badania pokazały, że emocje i procesy poznawcze są ze sobą powiązane. Wydaje się, na przykład, że ludzie z fobiami są „nastawieni” na bodźce, które wywołują w nich lęk. Zostało to zilustrowane przez Burgessa (1981). Posługując się techniką słyszenia roz- dzielnousznego pokazał, że badani z fobią byli bardziej „wrażliwi” na słowa związane z ich fobią niż osoby zdrowe poddane badaniu. Posługując się perspektywą poznawczą, Beck i Emery (1985) przedstawili pogląd, że ludzie z lękiem przejawiają tendencję do posługiwania się schematem podatności. (Schematy można uważać za plany czy zasady, które stosujemy, by kierować naszym zachowaniem w konkretnych sytuacjach.) Ludzie zdrowi mają schematy, które kierują zachowaniem i reakcjami w pozytywny sposób. Posiadanie „schematu podatności” sprawia, że ludzie interpretują sytuacje w kategoriach potencjalnej krzywdy, jaka może im się zdarzyć. To sprawia, że nadmiernie się obawiają niebezpieczeństwa. Słabą stroną tego wyjaśnienia jest to, że przypomina ono błędne koło. Jest to raczej redefinicja zachowania i postaw osoby lękowej niż wyjaśnienie, dlaczego jednostki zachowują się tak, jak się zachowują. Brakuje też dowodów na to, że te style myślenia poprzedzają lęk, a nie po prostu mu towarzyszą. Jeśli nie poprzedzają one lęku, nie można ich uznać za jego przyczynę.

Dodaj komentarz