Opieka nad psychicznie chorymi

psychologia-sportu-falszywy-obraz

Do tej pory nasze przewidywania na temat przyszłości psychopatologii były optymistyczne. Jednak kiedy zastanawiamy się nad opieką, jaką zapewnia się ludziom z chorobami psychicznymi, musimy twardo stąpać po ziemi. Zasadniczo popieramy rozwój opieki w obrębie społeczności. Jednak zdajemy sobie sprawę z nierównego charakteru tej opieki i wyraźnej pustki, w jakiej znajdują się niektórzy ludzie po wyjściu ze szpitala. Liczba pacjentów przebywających przez długi czas w szpitalach psychiatrycznych od połowy lat sześćdziesiątych z roku na rok maleje i mamy nadzieję, że ta tendencja się utrzyma. Lecz aby tak się stało, należy przeanalizować opiekę w społeczności i przeznaczyć na nią większe środki. Dla niektórych ludzi rzeczywista opieka w społeczności polega na życiu w małym mieszkanku z okazjonalnymi wizytami pielęgniarki psychiatrycznej i rzadkimi wyjściami do dziennej kliniki szpitala. Trudno to nazwać idealnymi warunkami, w których wychodzi się z choroby psychicznej. Jednak przy odpowiednich środkach opieka w obrębie społeczności mogłaby zapewnić udogodnienia, które tworzyłyby bardziej skuteczne środowisko terapeutyczne. Możemy wyobrazić sobie opiekę, która łączy sesje terapeutyczne i pomoc praktyczną, zapewnia porady opiekuna i szkolenie, rozmowy z doradcą, kursy panowania nad stresem i kursy umiejętności społecznych, która zachęca do aktywności i pomaga zwalczyć apatię i zależność. Trudno obecnie znaleźć tego typu opiekę, pomimo potwierdzeń jej skuteczności, nawet w wypadku pacjentów ze stosunkowo poważnymi chorobami (Muijen i in., 1996). Mamy nadzieję, że w nadchodzących latach politycy i twórcy polityki społecznej zrozumieją, że skuteczna opieka w obrębie społeczności nie jest rozwiązaniem tanim i że może funkcjonować efektywnie tylko wtedy, gdy jest odpowiednio planowana i finansowana.

Dodaj komentarz