Objawy negatywne i pozytywne

Cechy schizofrenii można podzielić na objawy pozytywne, odzwierciedlające nadmiar lub zniekształcenie normalnego funkcjonowania, oraz objawy negatywne, obrazujące ograniczenie lub utratę normalnego funkcjonowania. W tym schemacie, przedstawionym przez Crowa (1980), halucynacje, urojenia i zjawisko bierności zaliczają się do objawów pozytywnych, a utrata popędu i stępienie afektu zostały sklasyfikowane jako objawy negatywne. Jak wspomnieliśmy, jest to klasyfikacja objawów, a nie pacjentów, z których wielu przejawia różne kombinacje objawów pozytywnych i negatywnych w trakcie swej choroby. Model trzech zespołów Liddle (1987) zastosował skuteczną statystyczną technikę analizy czynnikowej, aby przebadać, jak można pogrupować objawy schizofrenii na podstawie ich tendencji do łączenia się ze sobą. Rozpoznano trzy zestawy objawów, te związane ze zniekształceniem rzeczywistości (halucynacje, urojenia), te związane z dezorganizacją (chaotyczne zachowania, zaburzenia myślenia i mowy, nieadekwatny afekt) i te związane z ubóstwem myśli i ruchów (odpowiadające mniej więcej objawom negatywnym). W dodatkowych badaniach, z zastosowaniem testów psychologicznych sprawdzających funkcjonowanie mózgu i wyrafinowanych technik obrazowania mózgu, Liddle pokazał, że każda z tych grup objawów czy zespołów może być połączona z zaburzoną aktywnością w konkretnym obszarze mózgu. Jednak niesłuszna byłaby tu konkluzja, że istnieją trzy odrębne typy schizofrenii, ponieważ większość pacjentów z czasem przejawia różne poziomy objawów ze wszystkich trzech zespołów.

Dodaj komentarz