Leczenie

Ludzie ze schizofrenią prawie zawsze korzystają z farmakoterapii z użyciem leków przeciwpsychotycznych. Istnieje wiele takich leków; wydaje się, że wszystkie one oddziałują, wywierając wpływ na jeden z chemicznych przekaźników w mózgu, dopaminę. Leki te określane są mianem antagonistów dopaminy, ponieważ zmniejszają aktywność w systemie tego neuroprzekaźnika. Dodatkowo niektóre leki wywierają wpływ na inne neuroprzekaźniki, takie jak serotonina (5-HT) i histamina. To działanie prawdopodobnie przyczynia się zarówno do efektywności tych leków, jak i decyduje o ich szkodliwości. Zastosowanie leków przeciwpsychotycznych, znanych też jako neuroleptyki lub trankwilizatory większe, zazwyczaj prowadzi do redukcji objawów ostrej psychozy. Przyjmowanie ich przez dłuższy czas zapobiega nawrotom choroby (Crow i in., 1986; Curson i in., 1985). Ostatnio na nowo zainteresowano się psychologicznymi metodami leczenia schizofrenii. Zazwyczaj stosuje się je w połączeniu z farmakoterapią. Pracując z terapeutą poznawczo-behawioralnym (który jest zazwyczaj psychologiem klinicznym), niektórzy pacjenci mogą wypracować techniki kontrolowania swych halucynacji i urojeń. Obecnie istnieje wielkie zainteresowanie terapią poznaw- czo-behawioralną (CBT) w wypadku pacjentów będących w trakcie pierwszego epizodu choroby. Badacze sugerują, że długoterminowe wyniki leczenia mogą być lepsze, jeżeli leczenie to rozpocznie się odpowiednio wcześnie. Niedawna ocena CBT autorstwa Kuipersa i współpracowników (1998) pokazała nie tylko skuteczność tego leczenia, lecz także jego trwałość – efekty były widoczne jeszcze w dziewięć miesięcy po zakończeniu leczenia. Inne podejścia psychologiczne to, na przykład, trening umiejętności społecznych, w którym pacjentom poprzez odgrywanie ról, nauczanie i doświadczanie pomaga się nabywać nowe umiejętności społeczne i wzmacniać już posiadane. Kiedy pacjenci mieszkają z krewnymi, którzy są wobec nich szczególnie krytyczni, terapia rodzinna może zmniejszyć ryzyko powrotu choroby. W tej procedurze rodzina regularnie spotyka się z terapeutą, tak że członkowie rodziny mogą dać wyraz swoim zmartwieniom, zdobywać umiejętności rozwiązywania problemów, a terapeuta zachęca ich do otwartej komunikacji.

Dodaj komentarz