ICD i DSM

Obecnie istnieją dwa główne systemy klasyfikacyjne. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, Obrażeń Ciała i Przyczyn Śmierci (International Classification of Diseases, Injuries and Causes of Death, ICD), stworzona przez Światową Organizację Zdrowia, obejmuje zaburzenia psychiczne i somatyczne. Podręcznik Diagnostyczny i Statystyczny (Diagnostic and Statistical Manuał of Mental Disorders, DSM), który obejmuje tylko zaburzenia psychiczne, stanowi efekt pracy Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (American Psychiatrie Association, APA). ICD funkcjonuje obecnie w swojej dziesiątej wersji (ICD-10), a DSM udoskonalano cztery razy, ostatnio w 1994 roku (DSM-IV). Chociaż DSM znajduje szersze zastosowanie w Stanach Zjednoczonych, a ICD cieszy się większą popularnością w Wielkiej Brytanii i w innych krajach europejskich, to w rzeczywistości, zwłaszcza w zakresie psychopatologii, te dwa systemy mają ze sobą wiele wspólnego. W obecnie stosowanych wersjach systemów ICD i DSM wyróżnia się operacyjne kryteria diagnostyczne dla każdej z wymienionych chorób psychicznych. To oznacza, że zanim zostanie sformułowana diagnoza, muszą być spełnione określone kryteria. Zazwyczaj muszą wystąpić jeden lub dwa podstawowe objawy, a także wymaga się, by kilka innych objawów pojawiło się w pewnym stopniu w określonym czasie, zazwyczaj przez dwa z ostatnich czterech tygodni. W niektórych przypadkach klinicysta opiera się nawet na objawach, które nie powinny wystąpić (tzn. ich pojawienie się wskazuje, że nie można rozpoznać określonej choroby). Dla uproszczenia opiszemy tu tylko DSM, ponieważ system ten dotyczy wyłącznie chorób psychicznych. Jednak tam, gdzie to będzie konieczne, będziemy się odwoływać do obu systemów, poddając również krytycznej ocenie rzetelność kategoryzacji chorób psychicznych.

Dodaj komentarz