Depresja

Podstawową cechą choroby depresyjnej jest uporczywe obniżenie nastroju, chociaż może się też pojawiać wiele innych objawów. Chorzy mogą cierpieć na zaburzenia myślenia, uwagi i koncentracji, mogą odczuwać lęk i doświadczać zakłóceń snu i apetytu. Do opisu poszczególnych aspektów choroby depresyjnej używano na przestrzeni lat różnorodnych terminów. Depresję, która – jak się wydaje – następuje po pojawieniu się silnego stresora, takiego jak utrata pracy czy żałoba, określa się czasem mianem reaktywna. Natomiast do opisania choroby, która najwyraźniej nie wiąże się ze stresującymi wydarzeniami, używa się terminu endogenna, znaczącego dosłownie „wypływająca ze środka”. Łagodniejsze choroby nazywa się czasem zaburzeniami neurotycznymi, a termin psychotyczna określa poważniejszą chorobę, w której chory może przejawiać widoczne zaburzenia myślenia i percepcji. Z klinicznego punktu widzenia użyteczne jest rozróżnienie między łagodnym stanem depresyjnym a wielką depresją i rozróżnienie to zobaczyć można zarówno w DSM-IV, jak i w ICD-10. Jednak należy pamiętać, że nie istnieje wyraźna klasyfikacja chorób depresyjnych pod względem ich nasilenia, a dotychczasowe próby takiej systematyzacji się nie powiodły (zob. Paykel, Hollyman, 1984).

Dodaj komentarz