Bulimia psychiczna

Preferowanym leczeniem bulimii jest forma psychoterapii z zastosowaniem podejścia poznawczo-behawioralnego. Posługując się tymi procedurami, wielu pacjentów potrafi zwiększyć poziom kontroli nad objadaniem się i znormalizować swoją dietę. Wydaje się, że pewna klasa leków przeciwdepresyjnych (SSRI), jest użyteczna w obniżaniu częstotliwości objadania się, nawet jeżeli nie występują objawy depresyjne. Kiedy porównuje się terapie, potwierdza się, że procedury behawioralne przynoszą lepsze wyniki niż farmakoterapia, chociaż istnieją dowody na to, że chory czerpie dodatkowe korzyści z połączenia tych dwóch metod leczenia (Agras i in., 1992). Prognozy
Niewiele wiadomo na temat dłuższego przebiegu i efektów bulimii psychicznej, ponieważ przeprowadzono niewiele badań podłużnych. Dostępne dowody wskazują na to, że wielu pacjentów jest w stanie powrócić do normalnych nawyków żywieniowych, a po roku około dwóch trzecich spośród nich nie spełnia już kryteriów diagnostycznych (Hsu, 1990). Badania pokazują, że nawroty choroby nie zależą od sposobu leczenia, chociaż następują rzadziej po interwencjach behawioralnych niż po odstawieniu leków (Fairburn i in., 1991). Studium przypadku 9.2: Bulimia psychiczna

Dodaj komentarz