Atak paniki

Wariant tego modelu poznawczego odnosi się konkretnie do rozwoju ataków paniki, a nie do lęku ogólnie. Clark (1986) zasugerował, że ataki paniki są wynikiem błędnego koła, w którym lęk prowadzi do objawów somatycznych, a te z kolei potęgują lęk przed chorobą. Na przykład człowiek odczuwający lęk może uświadomić sobie, jak mocno bije mu serce. To mu zasugeruje, że zaraz będzie miał atak serca, przez co mężczyzna stanie jeszcze bardziej niespokojny. Serce może zacząć mu bić jeszcze szybciej, a on uzna to za dowód poważnej choroby, co jeszcze zwiększy jego lęk i tak dalej. Oczywiście wielu lękowych pacjentów martwi się swe zdrowie fizyczne, a lęk przed śmiercią często opisują ludzie z atakami paniki. Pogląd ten znajduje poparcie w odkryciach Hib- berta (1984), pokazujących, że lęki przed poważną chorobą fizyczną czy psychiczną częściej pojawiają się u pacjentów z atakami paniki niż u pacjentów lękowych nieprzeżywających takich ataków.
Podsumowując, można zauważyć, że psychologiczne wyjaśnienia rozwoju fobii i ataków paniki są pełniejsze i mają więcej potwierdzeń niż psychologiczne wyjaśnienia innych form lęku. W rozdziale 13. przedstawiamy przegląd badania Sandersona, Rapee współpracowników (1989), ilustrujący znaczenie czynników poznawczych w rozwoju zespołu paniki.

Dodaj komentarz